Στις μέρες της άκρατης καπιταλιστικής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και της νεοταξικής διαχείρισης των διεθνών προβλημάτων (πόλεμος, φτώχια, υποσιτισμός, κλιματικές αλλαγές, κ.ά.) τα μεταναστευτικά ρεύματα παίρνουν τραγικές διαστάσεις.
Οι πρόσφατες εικόνες από τους χιλιάδες βορειοαφρικανούς μετανάστες που θαλασσοπνίγονται στο δρόμο προς τις αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες είναι το λιγότερο σοκαριστικές. Αυτές οι καταστάσεις όμως δεν αντιμετωπίζονται ούτε με την αστυνόμευση ούτε με τη βία. Η μόνη λύση είναι η διεθνής παρέμβαση στις χώρες και στις αιτίες που «παράγουν» τους μετανάστες.
Στη χώρα μας η οικονομική πολιτική του μνημονίου με τις ακραίες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, τη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας, τις τεράστιες μειώσεις των επιχορηγήσεων των δημοσίων οργανισμών και φορέων και την μερική ή ολική απόσυρση του κράτους από δημόσιες υπηρεσίες/κοινωνικά αγαθά (όπως η παιδεία, η υγεία, η ασφάλιση, οι συγκοινωνίες, κ.ά), η ανεργία και η κοινωνική περιθωριοποίηση σε συνδυασμό με την μεταναστευτική πολιτική που έχει ασκηθεί και συνεχίζει να ασκείται από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων δύο δεκαετιών έχουν καταστροφικές συνέπειες. Την τελευταία εβδομάδα γίναμε όλοι μάρτυρες των συνεπειών αυτών.
Με αφορμή τη στυγερή δολοφονία του Μανώλη Καντάρη, ένα κύμα γενικευμένης βίας –δολοφονία μετανάστη, τραυματισμοί, καταστροφή καταστημάτων μεταναστών- με σαφή ακροδεξιά χαρακτηριστικά σάρωσε το κέντρο της Αθήνας. Επί μία εβδομάδα συμμορίες επιτίθεντο σε μετανάστες, άπορους καθώς και σε οιονδήποτε αντιτίθετο σε τέτοιες ενέργειες.
Η ΕΛ.ΑΣ. στην καλύτερη περίπτωση ήταν ανήμπορη να εμποδίσει την εκδήλωση τους, ενώ υπάρχουν συγκεκριμένες καταγγελίες ότι σε πολλές περιπτώσεις διατηρούσε στάση ανοχής ή ακόμα και συνέδραμε.
Η καταστολή και ο κατατρεγμός των φτωχών ελλήνων και μεταναστών και η ώθησή τους στο περιθώριο και την παρανομία, μόνο εκμετάλλευση και εξαθλίωση φέρνει, οι συνέπειες των οποίων γίνονται αισθητές από όλη την κοινωνία.
Για το κέντρο της Αθήνας προτείνουμε:
